ويژگي هاي قاليچه هاي اقوام فرشباف عرب در جنوب خراسان

نویسندگان: طالب پور فريده

چکیده: 

تحقيقات علمي در راستاي شناخت سبك هاي مختلف فرش دستباف ايران بسيار محدود مي باشند. اين مساله همواره مورد توجه شرق شناسان ايراني و غير ايراني بوده است و تعدادي از مطالعات انجام شده در اين رابطه نيز فاقد اعتبار علمي مي باشند. لذا شناخت ويژگي ها، شيوه هاي بافت، دار و ابزار قاليبافي و طرح و نقشه فرش دستباف ايران جهت حفظ اين هنر- صنعت توسط محققان و انديشمندان ايراني امري اجتناب ناپذير است تا با ثبت اطلاعات، آنها را  براي آيندگان محفوظ دارند. هدف از اجراي پژوهش حاضر بررسي يكي از سبك هاي فرش دستباف ايران است كه توليد آن كم كم رو به فراموشي مي رود. اين پژوهش به روش پيمايشي انجام شده است كه پس از مطالعات كتابخانه اي و اسنادي در موضوع مورد پژوهش، در ميدان طرح نيز قاليچه هاي موجود و در حال بافت با روش سرشماري مورد بررسي قرار گرفته و ويژگي هاي آنها ثبت شده است. نتايج نشان مي دهند كه اين قاليچه ها در مناطق جنوبي استان خراسان به صورت ذهني باف بوده و در ابعاد كوچك توليد مي شوند. زنان قاليباف عرب نظير ساير زنان عشاير ايران از دار زميني استفاده مي كنند كه با شيوه چله كشي تركي چله كشي شده است. اين قاليچه ها داراي بافتي درشت و پرزهاي بلند مي باشند و با دو پود ضخيم بافته مي شوند. نخ چله و پود قالي از جنس پنبه و نخ پرز از جنس پشم مي باشد كه غالبا با رنگ هاي جوهري يا تركيبي از رنگ هاي جوهري و گياهي با استفاده از دندانه رنگرزي شده اند. مهمترين طرح هاي رايج شامل لچك و ترنج، ترنج و ترنج و محرمات مي باشد. قاليچه هاي نمازي با تصاوير نمازگزاران، شتر، مسجد و درخت از طرح هاي مشهور اقوام عرب رمضاني مي باشد.

درباره وبلاگ

این وبلاگ پایگاهی برای انعکاس رودیدادهای فرش و صنایع دستی ایران؛ تجزیه و تحلیل اهم رویدادهای فرش و انتشار فعالیتهای پژوهشی و مقالات و دیدگاههای فرهیختگان و فعالین فرش و صنایع دستی است