نمادگرايي و تاثير آن در فرش ايران

نویسندگان: چيت سازيان اميرحسين

چکیده: 

زيبايي دوستي و نماد گرايي دو ويژگي اصيل انساني است كه از آغازين دوره هاي حيات او در آثار و بقاياي هنرهايش نمودي خاص دارند.
از جمله جايگاه هاي بروز و ظهور نمادها به ويژه در ايران «فرش» است. فرش چون آيينه عرش، بازتابي از نگارهاي و طرح و نقشهاي نمادين با الهام از باورها، انديشه ها و آرزوهاي انسان فرش نشين است. در اين پژوهش نمادگرايي در فرش ايران را - به ويژه در عهد شكوفايي فرش و دوران صفويان و قاجاريان - بررسي كرده ايم. در اين جست و جو علاوه منابع مكتوب، تصاوير هشتاد فرش آن زمان، تاثير زياد نمادگرايي در طراحي فرش ايران را تاييد نموده است. در طي اين پژوهش معرفي مباني نظري نمادگرايي در فرش و نيز ساختار آن حاصل گرديده و براي نخستين بار طبقه بندي و دسته بندي مناسبي در اين رابطه ارايه شده است كه مي تواند آغازي براي مطالعات بيشتر و طبقه بنديهاي ديگر باشد.

درباره وبلاگ

این وبلاگ پایگاهی برای انعکاس رودیدادهای فرش و صنایع دستی ایران؛ تجزیه و تحلیل اهم رویدادهای فرش و انتشار فعالیتهای پژوهشی و مقالات و دیدگاههای فرهیختگان و فعالین فرش و صنایع دستی است